Umuda Şarkılar

Ay parçası bir kızın, gözyaşıyım şimdi Ve dudaklarına sözcükler halinde yağıyorum… Ay ışığı altında, ay yüzlü bir kızın yürek atışıyım, Gecenin kör vakti, aydınlığa bilenmekle geçiyor… Kız şarkı söylüyor, beni alıyor bir hüzün Hıçkırığa karışmış sesi iki yanımda bitiyor, Kalbimde, körfez kıyısı mekân ışıkları seçiyorum Her hangi bir kıyıda son bulmadan, ışıltısı çöküyor Kız için için söylüyor, ben dinliyorum Sözleri usul usul kazınıyor beynime… Köhne bir evi yangınlar sarıyor o an, Bütün duvarların ağırlığı, üstümde buluşuyor Kız umuduna şarkılar döküyor içinden, Sessizce dinliyorum ve suskunluğa düşüyorum… Alıyor her yanımı kara gecenin, kap kara yalnızlığı Dilim tutuluyor, konuşmaya hacet yok bende… Bir türlü yitiremiyorum, kızın üstündeki karanlığı Oysa hiç yakışmazdı ona ağlamalar, biliyordum Bütün sevgisiyle söylüyorken, umuduna şarkılar Umuda şarkılar yükseliyordu sesinden… Belki benden başka kimse onun sesini duymuyordu, Yangınlar sararken, harabeye dönmüş bir evi Belli ki kızın yüreğine de ulaşıyordu alevler, Ah nasıl da yanıyordu bir minik kadın yüreği… Sesiyle hayat bulurken o yeri göğü delen haykırışlar, Alevlere inat yükselirdi yüreğinden, umuda şarkılar.