Tutsak

Ne çok vakitler sordum kendime, Beni, bana tutsak yapan neydi? Değdi mi rüzgârın sesi, yorgun geceme Al dudaklı kız olurdu penceremde… Bir göçmen kuşun çığlıkları düşer peşime, Bırakır üstüme gider, küskün bakışlarımı Nereye kaçsam, çıkmaz sokak yollarım Nereye kaçsam, tutsaklığım içimde… Şimdi prangalar okşuyor damarlarımı, Akan kan kudurup, sel oluyor bedende Oysa ne güzeldi yaşamak, hayali aşkları Masmavi bir göğün ve denizin eşliğinde… Ve yemyeşil çayırlara bırakmak gençliğimi, Ümitlerim barınırken avuçlarımın içinde… Sıkıca kavrardım yaşama dair direnişlerimi, Varlığımda yok olurdum, bilmem kaç biçimde Zindan karası gözler bilir, benim tutsaklığımı