Atlas

Birdenbire mevsim, birdenbire aşk Yorgun bir akşam kuşu Gecenin sesine kendini katarak Hangi dağın ardında Hüznün kumaşını dokur Sakla beni kalbim, güneş kanıyor Sal üzerime merhamet bulutunu Uzun bir yolun önündeyim Sen olmazsan eğer içimde Tüketir beni o hain korku Çadırımız sökülsün vakit tamam Göçebe aşkların çocukları Acının yorgun atlarına binip Bir kehânetin ardından yürüsün Bir yusufçuk kuşu konsun yüzlerine Ne yapsalar biter ihanetin gecesi İçimize üflenen nefes Çağırır bizi tûfanlara ve yağmurlara Ve biz dağlara çekiliriz Üstümüzde bir hatıra olur ıslak gece İşte yine önündeyiz burası toprak Bizi bağışla bozgun bitti Bakışlarımızda saklı kalan Ne varsa burada bırakıp Gün ışımadan yollara düşelim