Aramak için en az iki harf yaz.
Bir gönlün kıyısında akşam Son kuşlar da gitti Şimdi kim tarar saçlarımızı anne yerine Kini tutar içimizde sevinci…
Kendi bahçesinde yagmurlarla islanip Kendi kokusuyla çildiriyor karanfil Kendi yüzünü tanimaktan yorgun bir serçe Gözlerime daliyor avcilardan kaçip…
Birdenbire mevsim, birdenbire aşk Yorgun bir akşam kuşu Gecenin sesine kendini katarak Hangi dağın ardında…
Yeşil seccadenin üstünde Kalbini kadim bir saate ekleyip Bir ışık ol önümde Bir dilek tut içinden…
Fırtınalardan geçerek gelmiştim kıyına Aklı başında bir yolcu gibi susuz bir kuyunun Sırları üzerinde masallarım vardı hafızamda Suyu özlüyor ve arınıp bütün suretlerden…
Göç hazırlığında Cami avlularındaki güvercinler Bırakıp serin ikindi saatlerini Bir işarete uyup…
Efendim can havliyle sana Feryâd u figânım var Istırabım çok derdim yaman Aklım zâil özüm harap…
Bak öğle güneşi eski bir yazdan kalma Vakit tamam, sulara gir Sadece kendi sesinle Bir berzahtan geçerek…
Bir tebessüm olarak yüzüne konan güzellik Rengini yine senden alıyor Çiçeklerin yüzü Güzel şeylere işaret olsun diye…
Karanlik basti yol kayboldu Güneşi örttü bulut Beni derin sulara saldi…
Bana biraz gökyüzü getir Tek bir kelime bile konuşmadan Suyun kiyisinda durup Işaret ver kalbime…
Yaz bitti artik karanlik ve kar Kizil güneşleri unut ve soluk yüzünü hatirla Islak dudaklariyla bir ölüm düşün Tükenen sözü yorgun bir göçebeyi…
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
