Hançer

Efendim can havliyle sana Feryâd u figânım var Istırabım çok derdim yaman Aklım zâil özüm harap Kâfi değil varlığın Kalbim tedirgin gönlüm aç İçimde yanmayınca kandilin Serap oldu efkârım Söz bitti fasıl tamam Gelsin artık muhabbet demi Gönlümün arzusudur Seni gördüğüm kehkeşân Ey benliğin esrârı Bütün bedenlerde tek cân Muhabbet mülkünde Seven gönüle mübtelâ Çok lütfûn var merhametin Madem ki gökyüzü devranda Âlem seyrandadır Âzât eyle hâb-ı gafletten Doğdum yaşadım işte Yaman haller gördüm Gözüm kapalı başım eğik Katlime bir ferman ver