Tilsim

Yaz bitti artik karanlik ve kar Kizil güneşleri unut ve soluk yüzünü hatirla Islak dudaklariyla bir ölüm düşün Tükenen sözü yorgun bir göçebeyi Ara gecenin bütün kiyilarinda Kagit uçurtmanla yüzünü sakla Gölgene bir kefen biç Heybetiyle karşinda duran dagda Benim sevgilim ol Uzun yola gitmeden önce Yolcuyum bana da gülümse Bir ahenk ver içimin dehlizine Yoksa ne kalir senden hatiralarima Bizi bahardan yaza koşturan Inci ve yakuttan başka Önümüzde çilgin firtina her taraf kar Defterine beni de yaz Belali sulara girip vurgun yedim Aşktan ve acidan geçtim Sen benim hüzünlü yüzüm ol Sana eklendim saçlarin pusu Bendim sana güneyden gelen yolcu Suretten geçtim söndü mum Bir bugu ile tamamlandi akşam Tilsimli küllere karişti gövdem