Yüz Yüze İki Öteki

1. şımarık sabahlara alışkın sancım yatağım bakımsızlığıma gece vakur acımasızlığıyla sakin bugün beni kimse görmedi aynaya hiç bakmadım beni ilk sen gör seni ilk ben... 2. uzun bir yolculuğun sonunda bulamamaktır aşk... her şeye aynı adı koymaktır ben ve o hariç her şey vardır aşkta yüz yüze olansa ölümdür yalnızlıkla yüz yüze iki öteki... 3. belki gitmekle geçecek ömrümüz belki yeryüzünün en uzak iki insanıyız birbirine ama nasılsa kala kala senden geriye ben benden geriye sen boşuna değil kahkahalarımız... 4. senin en çok doğal sessizliğini istedim çocukluğumun odalarına benziyordu o odalarda özlemlerle çizdiğim iç resimlerimin bütünüsün sen kalan tüm boşlukların biçimlenişi ve artık nedensiz değilim... 5. böyle bir hışım görmedik bu hınç kime niçin dedik uzak durmayı kabullenmedik bir toz zerreciğinden bile narenciyeler uzun yağmurları sevdiler biz hayata açık tül perdeleri kavşak ağaçlarında akşam kuşları ölesiye savundular hayatı bizse o kavşaklarda umut etmeyi...