Sen Nisandın...!

Hangi mısra örterdi çıplak bir aşkın bedendeki gölgesini… Ben ayrılık şiirleri yazardım; Sen nisandın, Dize dize yağardın… Bir şiir ötesi ölüm, Bir şiir ötesi yalnızlık.. Ben ellerime saplanmış kelimelerden mısra yapardım; Sen nisandın, En güzel gözlerinden yağardın… Ben alışmışım kalemimle eşelemeyi Çatlamış kağıtları Mısralar toprak kokar sevdalarımı gömerdim… Sen nisandın; Nerden yağsan oradan ağlardım… Bir kağıt ötesi karanlık , Bir kağıt ötesi intihar… Oysa ben tutuşmuş kafiyelere yanardım Kağıtlarda is, Gözlerde sis… Sen nisandın; Mısra mısra toplardın Küllenmiş bedenini… Gidiyorum artık, Alıyorum kendimi bu şiirin sana bulaşmış mısralarından Sen nisandın; Bir yağsan tekrar doğardım… Bir rüya ötesi girdap, Bir rüya ötesi korku… Oysa ben saçlarından yürürdüm Karanlığın koynuna.. Sen nisandın Geceme yağsan çocuktum, Gözlerinde oynardım… Kapat gözlerini ey tanımadığım…. Ben üşüdükçe sen yağardın; Korkar Şiir yazardım; Bir nisan ötesi aşk, Bir nisan ötesi şiir.. Çünkü sen; Aylardan nisan, Yüreğime yağardın