En Mahrem Yer Değil Mi Ki Gözler
N N. Nedja İvaniç
0
Altın Yaprak
Soyunun insanlar!
Medeniyetin terli koynundan çıktım soluk soluğa....
Zaten hüznümden başka bir şey giymedim ki.
Bilmem kaç asır geriden geliyorum.....
Üryan......
Siz tanımadıklarım, korkmayın....
Hiç bir kumaş örtemez üryan düşleri,
Buğulu bakışlardan
Masum düşüşleri.......
De ki;
En mahrem yer değil mi ki gözler....
Onlarla sevişir burda hüzün;
Onlarla çoğalır,
Onlarla gömülür
Etimin çatlağında gizler....
Dedim ya .....
Soyunun! kendinize
Ödünç vereceğim ellerimi
Size.....
Tanrı azad etti karanlığın çocuklarını,
Ki hiç bir günah büyümedi
Çıplaktı toprağın titreyen gözleri....
Geçmiş aşkların hüznünden göz yaşı biçtim sizlere.
Ey sizler!!!!
Soyunun.....
Çıplak teninize göz yaşı akıtacağım....
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş