شمارهٔ ۱۱۵

ن ناصر بخارایی
0 Altın Yaprak
جانم فدای جانان گر میل او به جان است فرمان دلپذیرش بر جان ما روان است در پای سرو قدش افتاده ام به خواری من خاک آستانت رویم به آستان است از دل سوی زبانم آتش زند زبانه دردسری که دارم چون شمع از زبان است هر دم میان او را گیرد کمر کناری افکند بر کنارش سری که در میان است چشمش به تیر غمزه بنواخت سینه ام را تا حشر در دل من از تیر او نشان است چون باد صبح یکدم بر ما نمی نشیند بر وی گرفت نتوان چون نازک جهان است ناصر چو مه به یک نان بگشای روزه هر شب زانرو که روی دونان در دیده چون سنان است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.