شمارهٔ ۱۳
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
گر سلسله جنبانی گیسوی پریشان را
آشفته کنی دل را دیوانه کنی جان را
در صومعه گر بویی پیدا شود از عشقت
از خرقه برون آرند صد مشرک پنهان را
از زلف مزن چوگان بر گوی زنخدانت
تا گوی ز سر سازیم ما آن خم چوگان را
اندام تو گر بیند از خار کند سوزن
وز رشک بدوزاند گل چاک گریبان را
خود را همه شب بسته در زلف تو می بینم
تعبیر نمی دانم این خواب پریشان را
هم آب زنم از چشم هم از مژه جارویی
روزی که برون آیی آرایش میدان را
در خلوت وصل تو کی راه برد ناصر
این خار چه کار آید آن صحن گلستان را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş