شمارهٔ ۱۶۱

چو باد گر ز سر کوی یار خواهم رفت به سوی روضه رضوان چه کار خواهم رفت مرا ز روز شمار ای فقیه کم ترسان که من به دیر مغان بیشمار خواهم رفت شراب خوردم و پوشیده می روم در شهر اگر تو منع کنی آشکار خواهم رفت به روز مرگم اگر در کنار خاک نهند ز گریه خون دل اندر کنار خواهم رفت به داغ هجر اگر از دیار دوست روم همان شکسته دل و دوستدار خواهم رفت جواب طعنه اغیار اگر ز من پرسی همین بس است که در عشق یار خواهم رفت چنان ز عشق تو اندر غبار دل ماندم که همچو آینه زیر غبار خواهم رفت بساز چاره کارم که رفت کار از دست وگر ملول شوی من ز کار خواهم رفت ز سوز مهر تو ناصر بسوخت چون منصور چو سر عشق تو گفتم به دار خواهم رفت