شمارهٔ ۲۲۶

غم عالم مخور ای دل که عالم غم نمی ارزد به غمگین گشتن یک دل همه عالم نمی ارزد دو روز عمر در عالم چه باید خورد چندین غم که اندوه فراوانش به عمر کم نمی ارزد مخور تیغ جفای او به بوی مرهم لطفش که زخم سوزنی از وی به صد مرهم نمی ارزد به یک جو گر سعود مشتری را چرخ بفروشد نباید مشتری گشتن که یک جو هم نمی ارزد پری و آدمی در دست و مرغ و باد در فرمان بر انگشت سلیمان زحمت خاتم نمی ارزد اگر هر آدمی را هشت جنت می شود حاصل به یک زلت که صادر گشت از آدم نمی ارزد نشاید تازه رو بودن به آب دیگران ناصر که خندان گشتن گل گریه شبنم نمی ارزد