شمارهٔ ۲۳۶
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
گر سرم خاک شود در کف پایت باشد
ور تنم گرد بود گرد هوایت باشد
دل من هست برای تو برای خود نیست
جان فدا باد دلی را که برایت باشد
در دل تنگ من ار جای کنی جایت هست
خانه دیده چه جای است که جایت باشد
همه جا فاش شود زلف تو چون مشک به بوی
محرم خلوت اگر باد صبایت باشد
مگر از رنج کمر نیست میانت آگاه
ور نه بار دلش از چین قبایت باشد
نازینا همه کس چون به تو دارند نیاز
آنکه سلطان جهان است گدایت باشد
گر بمیرد ز غم هجر تو ناصر غم نیست
در فنای من اگر طول بقایت باشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş