شمارهٔ ۲۹۱
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
آتشی در جان من عقل مشوش می زند
باده صافی که او آبی بر آتش می زند
همت من پای بر تاج سلاطین می نهد
خاطر من خاک بر تخت منقش می زند
من ز غیرت می خورم خون دل ساغر که او
بوسه بر لعل پری رویان مهوش می زند
همدمی جز نی ندارم در جهان او هم ز غم
شکر باری گر همی نالد دمی خوش می زند
از سماع امروز خواهندم برون بردن به دوش
باز گر آن ماه رویم دست در کش می زند
بخت ما را مهره باید ریخت کاندر راه عشق
سه یک آمد نقش ما و خصم بر شش می زند
بر دل ناصر نشانش هست از آن معنی بر او
چشم ترکش هر زمان تیری ز ترکش می زند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş