شمارهٔ ۳۰۲
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
لعل تو چون کشف اسرار نهانی می کند
جزع من بر روی من گوهر فشانی می کند
با سر زلف تو شانه می درآرد سربه سر
با لب لعل تو ساغر کامرانی می کند
چشم ترکت را که صد آشفته در هر گوشه است
آن توانایی ز عین ناتوانی می کند
فضله گردی که بر می خیزد از خاک درت
گر چه از جنس زمین است آسمانی می کند
دل همی خواهد که جان در پایت اندازد روان
من سبکبارم ولیکن جان گرانی می کند
جوهر فرد تو می آید خرد را در نظر
فکر معنی دقیق از خرده دانی می کند
کام ناصر را حلاوت شکرستان تو داد
همچو طوطی لاجرم شیرین زبانی می کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş