شمارهٔ ۳۳۷
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
گر پادشه به کوی تو آید گدا شود
در کوی تو گدا برود پادشه شود
مخرام هر طرف که ز قد تو کار حسن
بالا گرفته است مبادا بلا شود
گیتی چو عکس نور تجلای توست
آن به که دل چو آینه گیتی نما شود
از جد و جهد خلق میسر نشد مراد
دارم امید آنکه به لطف خدا شود
از رنگ و بو گرفت دلم کو نسیم لطف
تا همچو غنچه خرقه رنگین قبا شود
خواهد بقای ذات تو از شادی وصال
روزی که ناصر از غم هجران فنا شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş