شمارهٔ ۴

ن ناصر بخارایی
0 Altın Yaprak
ای عارض تو آینه صنع الاهی اسرار تو چون حسن رخت نامتناهی در سایه زلفت شدم ایمن ز تباهی هر جا که زند چهره تو خیمه شاهی ابروی تو پیوسته بود هندوی حاجب رفتی و فراق رخ تو می شکند دل گر خون بشود از غم رویت چه کند دل بی یاد لب تو نفس خوش نزند دل با مهر اگر نسبت روی تو کند دل جان نعره برآرد که مگو نامتناسب باز آی که خون جگر از دیده روان شد دریاب که جانم به جمالت نگران شد دل در طلبت نعره زنان جامه دران شد از وصل تو قانع به خیالی نتوان شد تا مهر بود کس نکند یاد کواکب ای چشم خرد از رخ ادراک تو محجوب با عارض تو صورت یوسف نبود خوب بی بوی تو روشن نشود دیده یعقوب پا فرق ارادت ننهد بر در مطلوب … در خواب شود دیده طالب چون روی تو مه را نبود سیرت و اخلاق اوصاف جمالت نتوان کرد بر اوراق هر جور و جفایی که کنی بر من مشتاق افغان نتوان کرد که در مذهب عشاق فرمان تو جایز بود و حکم تو واجب ای نقش تو در دیده سودا زده حاضر هرگز نکنی یاد من سوخته خاطر بعد از من و تو گرد جهان روشن و ظاهر وصف رخ خوب تو و درد دل ناصر بر دفتر قاضی بود و صفحه کاتب

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.