شمارهٔ ۵۵۰
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
دل گرفت از مسجدم خمار کو
خرقه را آتش زدم زنار کو
غیر نی کو ناله از ما می کند
همدمی دمساز و خوش گفتار کو
در جهان جز باده کاو غمخوار ماست
یار صافی خاطر غمخوار کو
محرمی کز سوز بر بالین من
هر شبی چون شمع گرید زار کو
از گلستان وفا بویی کجاست
وز دیار مردمی دیار کو
در زمانه هیچ دل بی غم که دید
در جهان یک برگ گل بی خار کو
جان دهد ناصر روان در پای یار
از ره یاری ولیکن یار کو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş