شمارهٔ ۵۵۵
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
در این زمانه به می دلق زرق رنگین به
که بت پرست ز صوفی وشان بی دین به
غم زمانه مخور ذوق خوشدلی دریاب
که هرکه لذت شادی نیافت غمگین به
مرا که بر سرکویت فتاده ام رنجور
ز خاک بستر و از آستانه بالین به
نظر به منصب شاهی نمی کند فرهاد
که از تجمل پرویز وصل شیرین به
گزیدم از سر مستی به زنخدانت
چو باده تلخ بود نقل سیب شیرین به
مرا زنار فراقت چو نیست روی بهی
مفرح دل رنجور سیب سیمین به
شکسته وار چو از سر بر آمدی ناصر
اگر شوی چو سر زلف یار مسکین به
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş