شمارهٔ ۷۱
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
مرا آستانت پناهی خوشست
که خاک درت تکیه گاهی خوشست
از آن خازن روضه شد چون بلال
که هندوی خالت سیاهی خوشست
اگر عشق بازی به فتوای شرع
گناهست اما گناهی خوشست
چو ماه محرم قدح در ربیع
اگر چه حرامست ماهی خوشست
زمان خوشی چون به از ناخوشیست
خردمند را انتباهی خوشست
به قول مخالف ز راهم مبر
که عشاق را رسم و راهی خوشست
دل ناصر از وصل تو خرمست
ولایت به اقبال شاهی خوشست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş