شمارهٔ ۲۸۷

گر تو عاشق می شوی بر واو شو بر جیم و هی وجه را می شو تو عاشق کن نظر در ری و خی رخ مثال ماه باشد لب چو آب کوثر است گر شدی تشنه بیا تو آب خور از لام و بی لب چو یاقوت است و دندان بر مثال چون در است گر ترا منا کن در خی و طی خط حق است بر رخ یوسف بخوان تو سربسر تا بدانی چون نوشته است دستهای ری و بی رب من ما را ز زرق و زهد سالوسی رهاند تا عطا کرد بر من درویش جام میم و یی می علاج است در تن آدم دوای ضعف را کو بود اندر نظر هردم مرا آن بی و تی بت چو محبوب است آنجا می بود هم وصل او هرکه بگریزد از اینها او چه باشد خی و ری خر چه داند این سخن ها هم مگر داند کسی خوانده باشد شعرهای نون و سین و میم و یی