شمارهٔ ۴۵۸

یک گلیم اما به رتبت چون خم و پیمانه ایم مختلف در رنگ و بوییم ارچه از یک دانه ایم سر معبودیم و با شرک خفی هم پرده ایم روح مسجودیم و با نفس دنی هم خانه ایم طبع معشوقی و لاف عاشقی از ما خطاست طعمه ناریم گر شمعیم اگر پروانه ایم گنج در ویرانه باید کرد پیدا ای عجب بوالعجب تر این که خود گنجیم و خود ویرانه ایم قفل ها از ما گشاید فتح ها از ما شود هرکجا تقدیر مفتاح است ما دندانه ایم کاشف نیت چو شکل قرعه ده نقطه ایم رهزن باطن چو فال سبحه صد دانه ایم با بد و نیک ارچه یک روییم همچون آینه در صلاح کار در هم صد زبان چون شانه ایم گر پریشانیم عطر سنبل آشفته ایم ور سیه کاریم کحل نرگس مستانه ایم آمدیم از علم در تقریر و سرگردان شدیم زانکه چشم دهر در خوابست و ما افسانه ایم در طریق بردباری گر نظیری عاجزیم شکر لله در ره وارستگی مردانه ایم