Çocuksu

I. Bir çocuk üzülürse, Gökte bir yıldız söner; Gülücükler saçmazsa, Tüm karanlıklar Yeryüzüne iner… Bir çocuk sevinirse, Gökte yıldızlar türer, Sevgilerle dolarsa, Renkli aydınlıklar Yüreğine siner… II. Çocuklar, Hiç ama hiç büyümeseydi; Gelişip-serpilmeseydi Ne iyi olurdu. Dünyamız sanki Kurulduğu gün, Çirkinliklerden arınıp, Güzelliğin tahdına kurulurdu. O zaman Yaşantıya doyum olmazdı. Çiçekler de, yapraklar da solmazdı… Çocuklar Büyüdüler de ne oldu? İlk önce birbirlerinden Uzaklaştılar-koptular; Mavi göklerde yitirdikleri Renkli balonlarını bile bulamadılar.. Ya uçurtmalarının kuyrukları, Kimbilir hangi dalda takılı kaldı, Düşlerinde yaşayan, unutamadıkları Anılardı kovaladıkları; Hiçbir zaman yakalayamadıkları Ve ulaşamadıkları.