Mayıs

mayıstı... geceydi... soğuk sarı bir gece ezilmişliğin ağısı vardı gecenin üstünde bir adam avlunun sundurmasında durmuştu sigarasını yaktı usulca derin bir nefes çekti ayluya doğru üfledi dumanını alaycı gözlerle kara geceden de karaydı korkuları avluya baktı avluda sehpaya sehpada çifte ipler asılı ucunda masumiyet ucunda inanç ucunda masumiyetin gülen yüzleri ipi bağlanmamış postalın ucu değmişti masaya geceye uzandı masa çaresiz tekmelerle üç gül yüreklere aktı bir adam sigarasını içti elleri cebinde vakur duruşuyla o gece gözler ağlamadı başka bir yürek daha baktı avluya elleri çaresizliğin esirliğinde iki yanına salınmış gözlerinde hüzün acının tanıklığı ile hapsetti gözlerine avluyu her ip boynuna dolandı sanki dudakları titredi geceye verdi gözyaşlarını yavaşça tüm geceler mayıstı yüreğinde gayri hiç ağlamadı gözler o gece