Mecburidir

mecburi istikametlere sürükleniyor azınlığın mahcubiyeti hissemize dilsiz yolculuklar yazılıyor geçmiş ve şimdi arasına sıkışmış künyemizin zor yolculuğu kayda değer hiç bir şey yokmuşçasına gelecek akıp gidiyor karanlığa nereden geldiğinden çok neden geldiğinden evvel nasıla bakılmadan zorunlu istikametlerin adresi anlatılıyor sohbetlerde önümüzde görünmez engeller dolu "boşa çiğnediniz" der gibi onca yolu isyanlar düşüyor gecelerime yol kenarında bir güvercin kanıyor geçemediği duvarsız duvarlara bakıyor gökyüzü toz duman ve bir çığırtkanın metalik sesi yön gösteriyor mecburi istikametlere merhamet adına bir bir yenik düşüyor kumdan kaleler demokrasinin ayak oyunlarında oynak bir denizin dalgalarında özgürlük acıya dönüyor kırılarak ve kıyılara acı vuruyor boyun eğmişliğe dönüyor aymazlık acısı yüzümüzden akıp yüreğimizde demleniyor