Bacadan Girdiğinde Aşk Şehre

Hangi dilde yazsam herkes aynı anlayacak tılsımlı ay çerçevesinden tüneyen aşkın özünü çevirisi yapılmaz gibi dururken duygular perdeler hangi rüzgâra dudak bükmüş söyleyin ve geceler hangi sabaha sunmamış naaşını uyuyan şehirde aşk dönerken köşeyi ıssız sakın görmeyin bu çaylak oğlanın telaşını ey zamanı olmayan atların eyerine yerleşip tezek kokularının içinde bile açan nilüfer kitabesi misk kokuludur gerçek bir aşkın kapansa da ayın elindeki gece tülleri özgün bir sabaha akıyor deste deste fer kulağımda seceresi kayıp koskoca öğütleri iri kıyım bir sanrıya yıkıyorum çünkü dişsiz kalıyor aklımdaki ezber aşk geldiğinde susuyor dünya dilsizliğinde onanıyor sessiz sokaklar gibi müjde isteyecek bir nüfus arıyor insan ve telaşın doruğuna yaslanan çaylaklığımın hecesi düşüyor günün gecesi gibi bacadan girdiğinde aşk şehre şakağımda bulutları tozlu agoralar diretmiyor eski bir öğüdü satmak için hangi ataerkil tabuyu dinlemiş ki zaten aşklar