Cam Beyaz
N Nevzat Konşer
0
Altın Yaprak
Gün ışıdığında renkler konuşur elbet
yüzünde bir ressamın fırçası dem tutar ey peri
çakıllı gazinoda içkili ırmaklar kokusunda hayal
güneş ısırması ahenkler sürülür hayalin ötesinde
düş gezgini sayfalarda çilingir sofralı muhabbet
ve eksikliği teninin unutulmuş coğrafyasının
Orada çalgılı nedametler gördük sabahlara dek
cam beyazı şeffaflığında bahçeler…
Kabzasında tutuşmuş çınarlardı hükmedemediğimiz
ressamlardı sarı alacası kırmızılarla sevişen
gecenin en serin ve bakir vücut hattında
Olmadı yansıma dediğimiz ışıktan dünya
düşmedi içimize korkudan kalan cesaret parçaları
cam beyazdı gece serin sofralar çilingirli
fakat sen yoktun kilitlerimi açmak için
yakınımda
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş