Umudun Sınırsız Coğrafyası

umudun sınırsız coğrafyasında masal anlatan küçük bir kadındın yalnız saatin on ikisine dokunuyordu ç/anlar uyku gelmezden hemen önce hangi aşkı ölçebilirdi ki ölgün bir yürek kendine biçecek takati kalmamışken üstelik ben gitgide kısalan boyumla cüceler ülkesinin yamalı duvarlarında aşk çatl/aklarını arıyorken onarmak için sen masallar üretiyordun kuruyan dudaklarınla yüzümüz ikiye bölündü sırtımızda gülle ağırlığıydı yükümüz yüreğim yüreğinin alt kümesi karmakarışık hesaplar avuçlarımızda ve iki bilinmeyenli bir denklemdik kalp atışlarımızda üzerimden tren katarları gibi geçiyor vakit her sevgili gibi biraz daha eskidim istasyonlarında kurbanını belirlemiş sevda tüccarlarının… kınını terk etmiş serin bir hançerdir yüzün kaç parçaya ayrılmışsa o kadar büyüyen ve o kadar küçülen korkularım için… cesaretin ve korkunun kahramanıyım aşkının günlüğünü tutuyorum hala ve biliyorum yaşayan en eski masaldır aşk umudun sınırsız coğraf/yasında