شمارهٔ ۱۱۴۳

خلاف وفا نیست در دوستی دلا در وفا کوش اگر دوستی ز مبدای ارواح پیوسته اند چو زنجیر در هم دگر دوستی ز دنیا نیاری برون برد هیچ که با تو بماند مگر دوستی دل ای یار بر نامرادی بنه که بر نایدت بی جگر دوستی کسی در جهان جز به تسلیم عشق نیارست بردن به سر دوستی توای دشمن خود توقع مدار ز خودبین کوته نظر دوستی نباشد به نزدیک اهل خرد ز دشمن پرستی بتر دوستی مکن دشمنی دوستی پیشه کن که اصلیست بس معتبر دوستی به از گنج قارون به فرزند اگر به میراث ماند از پدر دوستی چو مردان ز مبدای فطرت اگر به سر می توانی ببر دوستی به پوسیده جانی بقای ابد خوش ارزد نزاری بخر دوستی خدا دوستان را ز خود دشمنی زیانی نبوده ست در دوستی