شمارهٔ ۱۱۴۳

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
به باغ شد دل من صبحدم به گل چیدن مراد من بود از گل جمال او دیدن گرفته دست نگاری به دست در بستان به ذوق در چمن و لاله زار گردیدن چه خوش بود سر زلفین پیچ در پیچش به گاه بوسه ربودن به دست پیچیدن ز سرو قامت رعنای او به وقت کنار هزار درد توان از میان او چیدن چو نرگس ارچه شد آزاد قامتش چه خوشست بنفشه وار مرا خاک پاش بوشیدن دو چشم مست تو بر حال من نمی بخشد اگرچه سهل بود پیش مست بخشیدن ز ابر رحمت حق گرچه گریه خوش باشد خوشست نیز چو گل ز آفتاب خندیدن ز شاه مات جفایش عناست بر دل من نماند چاره ما غیر عرصه برچیدن سخن زیاده مگوی ای جهان که حیف بود گهر به دست خرد دادن و نسنجیدن

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.