شمارهٔ ۱۱۶۲

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
هیچ یاری بود که برگردی بعد چندین که دوستی کردی از تو گو روزگار برخور ما برنخوردیم و خون ما خوردی دل خلقی بسوختی آخر تا کی ای شوخ نا جوان مردی تو بدین جفت چشم و ابروی طاق رستخیز از جهان برآوردی درد بی چارگان سوخته دل چه شناسی که فارغ از دردی خون دل می دهی نزاری را کش به خون جگر بپروردی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.