شمارهٔ ۱۳۶۶
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
نه صبر ماند مرا بی تو نه شکیبایی
خدات خصم اگر بر دلم نبخشایی
به گرد کوی تو عمری ست تا همی گردم
به بوی وصل تو چون بلبلان شیدایی
ز بی خودی صنما گرد کوی در به درم
به شکل و شیوه ی دیوانگان هر جایی
خیال روی تو تا هم نشین دل گشته ست
در انتظار تو خو کرده ام به تنهایی
چه گونه عشق تو پنهان کنم ز خلق جهان
که در میان ظریفان دهر پیدایی
همی کنند ملامت مرا که ترکش گیر
به ترک دوست نگویم دگر چه فرمایی
هزار بار پدر پیش ازین نصیحت کرد
نداشت سود همان در سرست رعنایی
در آرزوی تو خواهد رسید جان به لبم
اگر ز لعل لب آب حیات نگشایی
چو من بمیرم با تو وصیتم این است
که گه گهی به زیارت به تربتم آیی
کمر ببست نزاری برای خدمت دوست
چو بندگان دگر بر درش به مولایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş