شمارهٔ ۸۲۹

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
شبانه دوش که تنها به کنج خود بودم ز هول صاعقه و بانگ رعد نغنودم ز بی دلی وز بی طاقتی بترسیدم ز بی کسی وز بی هم دمی بفرسودم ز ممکنات نبد یار دست من جز جام ز کاینات جز آواز رعد نشنودم سرم گران شد اگرچه دماغ بود سبک ولی دماغ و سر از غل و غش بپالودم درین میانه به خاطر درآمد این که چرا چنین شکسته دلم کی شکسته دل بودم ز نور آینۀ خنب خانه شد روشن سبک به صیقل می زنگ سینه بزدودم به یاد دوست که من هیچ نیستم همه اوست ز جام عشق شراب شبانه پیمودم به پای مردی لوح اللهم نبد حاجت به دست کاری خود مرده زنده بنمودم به نور عکس قدح در سواد ظلمت شب ز موج قلزم طوفان خلاص شد زودم زمانه منقلب احوال نا جوان مردیست ز رنج او به همه عمر بر نیاسودم دریغ عمر که بگذشت و یک نفس ایام ز روزگار نزاری نداشت خشنودم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.