Dağ Sesli Bir Kuş

Dağ sesli bir kuş konunca kirpiklerime gazel döker bahçelerim mevsimsiz kervanlar sıralanır yollara bir bir düz ovada akan ırmaklar gibi gelip serilir gönlümün kıyılarına özlem gelip yayılır gögsümün kırlarına bir türkü bir şiir bir mektup ve sevecen bir dost sesi olur damla damla içlendirir beni her yağmur yağdığında… Şimal rüzgarları esince uzaklardan soluğuma baharlar taşır dağlı çiçek kokularından özlemler tutuşur göğsümün ortasında ateş- alev bir türkünün dizesine bir kavalın nağmesine bir ırmağın sesine uçup gider dağ sesli bir kuş yüreğimden Ağaçlar kımıldar hafif hafif yaprak düşer dal dal özlemler gezer koynumda geceler boyu saçlarımda rüzgarlar eser alıp götürür nazlı çocukluğumu puslu bir dağ dertli bir çoban ve yanık bir kaval Mevsimler gelir mevsimler geçer türküler çiçek açar anılarda özlemler uçar dağ dağ bahar gelir anamın gül yüzüne ninem kış öyküleri anlatır ve anılar üzümlenir yüreğimde salkım - saçak bağ bağ içimde binlerce öksüz çocuk masalı ağlar Koylarda ırmak olurum ırmaklarda gurbet ağaçta yaprak olurum yapraklarda ayrılık düşerim toprağa bir dal sevdasınca bir ateş bastırınca yüreğimin acısını şiir şiir dökülür kirpiklerim ırmaklar yürür göğsümün bahçelerine ben ki, düşleri yurdunda kalmış ve gittiği her ülkede cebinde oyalı mendiller taşıyan nazlı çocuk seherler üşütür beni yağmur yağar taşar su alıp götürür düşlerimi uzaklara öten bir kuş düşen bir yıldız gülen bir kız ve taze ıhlamur kokusu yüreğimde büyür de büyür anılarla boğulmanın korkusu