Dudağımdaki Gelincikler

Bir yanım gül bir yanım uçurum şimdi ben ömrümü hangi seherlere bırakıp giderim sen yoksan gazel düşmüş yapraklar gibi gün olur anılarda ararım belki solmuş çiçeklerde, incecık gülücüklerde öksüz çocuklar gibi bükerim boynumu gün olur yağmur olur dökülürüm sokaklara hüzünlenirim belki dumanlı bir dağ gibi nerden bileceksinki kayıp sevdaların yurdu olduğunu yüreğimin acıyıp durduğunu bu yüzden kanayıp durduğunu bir ömür ben ki hayatın solgun gülü gözleri öksüz çocuğuyum dünyanın güvendiğim bütün dağlara kar düştü nerden bileceksinki ruhumun zindanda soluduğunu zifiri bir gecenin uğultusu olduğunu ömrümün kısılmış sevdaların sesinde unutulduğumu yaşlandığını dudağımdaki bütün imgelerin ve beni hiç bir aşk şiirinin kabul etmediğini artık nerden bileceksinki kalbinin orta yerinden ihanet kurşunları yemiş bir tarihi taşıdığımı içimde vurulduğunu sevdiğim bütün seslerin ihanetin kol gezdiği sokaklarda .../ sen en sevdiğim serçe kuşusun en sevdiğim dağ kırlangıcı al götür buralardan uzaklara sesimi rüzgarlara götür, dağlara, baharlara götür kırılgan yanımı gülüşünü ver bana gülüşüm olsun üşümesin dudağımdaki gelincikler