Suya Düşen Kir

ölüm replikleri sahne ötesi yaşam oyununun perdesi zaman kırlangıç yağmurları öğütür mevsim "it ürür, yürür kervan" zehir zıkkım, cadı iksiri kanar dudağım uykulu gözlerim gök mavi safir onur öykülere sürgün hak, hukuk hakir karanlığıma sarmaş dolaş düşse de iki damla çiy süt beyaza öykünür masallarım masumiyet sokağında buğu tüter suçluluk saldırgan iştaha sunulur bikir devasa anıtlara kazınsa da saygınlık öz benlik fakir saklı sarnıcında ruh yaralar ruh kendi ekseninde ikiyüzlü dostluk insan insana kir çığlıklarım su yüzüne düşen kan duygu havanında dövülür ezgi dilimde es.kir nemrut çarmıhlara asılır la bir majör bemol yaratır hükümran binlerce minör diyez fa.kir ciğerler dolusu çoğullanır çirkef hangi sabun temizler karayı ucube kalem izlerini hangi peş.kir aymaz ağızlarda yalanla çiğnense de yakamoz suskun su bakir soluk soluğa talan kusmuk kusmuğa zikir alın yüz arası körlük algısız fi.kir kir… kir… suskuma aldanmasın akbaba güle, bülbüle inat anka kanatlarımda taşıyorum aşkı, kafdağı'ma kafdağı'm yalnız değil