Akşamlar

say ki bir sensizlik buğusu nefesimin tükendiği akşamlar son mektubunu yazarcasına kelimeler tükenmiş. ümidimin sıcacık duaları sarmalarken yüzümü, ömür hüzne kutsanmış saman rengi sonbaharda. kanadı kırık yüreğimin, gülüşleri yüzünden çalınmış... zamana terkedilmiş bir tutsaklığın yıldız geçidi bu akşamlar. Kanatıyor... gidişin. Adının sonsuzluğuna kapılıp alev aldı kandiller. Lakin bakışlarım sönük. Hangi kadife kutularda saklanır bilmem ki gözyaşım, Hangi küflenmiş kitabın önsözüdür kuruttuğum güller... bir adı var sa bu karanlığın, o da bil ki yalnızlığın ızdırabıdır çığlık çığlığa akşamlar...