Sen Benim Sevdiğimsin

Sen hep benim sevdiğimsin… Söğüt gölgesinde poyraz eserken ılık meltemlerim, Yakıcı kızgın güneşte bir yudum serinliğimsin Ömür boyu içtiğim… Sen; Sen hep benim beklediğimsin, En kalabalık istasyonların son peronunda… Son dakikada yetiştiğim Ve son seferine çıkamadığım yolculuğumsun Biletini hiçbir zaman alamadığım… Çünkü sen, Sen hep benim sevdiğimsin… Göndere çekilmiş bayrağımsın isyanlarıma adadığım. Kim bilir belki de son kurşunumsun, Buz gibi namlunun içinde şakağıma dayadığım… Yediverenimsin ismini kazıdığım pencerelerde Ve kardelenimsin gönlümün buzullaşan hücrelerinde… Sen; Sen benim sevdiğimsin her şeyden öte. Sabır niyetine gün saydığımsın tespih çeker gibi, En acı martı çığlıklarısın batan güneşimin ardından. Ama bir de baktım ki, Ay çiçeğimsin yeni doğan günüme. Çiğ düşmüş yaprağımsın kuru ayazların ortasında. Ama sen benim sevdiğisin, Dört duvar hüznümün rengârenk tablolarında… Ömrün son fırtınası esiyor dalımda hayat tohumlarım… Ya dökülüp hayat bulacağım kara toprakta, Ya da savrulup yele karışacak ruhum Gülücükler içinde bu sonbaharda… Sorsam sana ey gönlümün narı, Akıbetime neyi biçerdin…