غزل شمارهٔ ۴۷۵
ع عرفی شیرازی
0
Altın Yaprak
هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم
تا ز بیم طعنه با او کینه جویی کم کنم
الوداع ای دوستان و دشمنان رفتم که باز
دشمنی با شادمانی دوستی با غم کنم
ترک غارتگر به یک نوبت نشاید چند گاه
تشنگی را چاره از نظاره زمزم کنم
گر فلاتون را دهم الزام نادانم ولی
کوس دانایی زنم گر خویش را ملزم کنم
در تماشا باز مانم گر من از اطوار خویش
هر کرا بیگانه یابم آشنایی کم کنم
عرفی از گوش تامل پنبه خست برآر
تا به هیچت بی نیاز از همت حاتم کنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş