Yenilmişler İçin 3. Parça

Mahmut Sezen için” “biz buraya hiçbir yerden gelmedik” doğrudur; kuşkusuz bir babadan, sapan camlarından belki inanmanın ayrık her halinden, ansızın dağılan bir şeylerden seksen beşlik babaanneden –ki anne’annesini sevenlerin yolu ayrıdır hep – evlerden, güneşi saklı taşlıklardan, kapı aralıklarından dinlenen Tatyos Efendi ve Neveser Kökdeş Hanımefendi’den hele bir kadından, hele tek bir kadından, tekbir seslerinden üç Alilere kırdırılan boynundan senin, astroloji kitaplarından kısa pantolonlu cumhuriyet bayramlarından, tunç imgelerden açık alınla gökyüzü avlamalardan da gelmedik biz buraya gelmedik “azgın itlerin kovaladığı ruhum” oh! azgın itlerle kovalanan düşüncenin sürüklediği dipten, diptekilerden dipsiz bir ana bocalayan yolayrımlarından yok bir günün ilk sesleriyle sefere çıkan yoksul sadakat bekçilerinin hazin seslerinden de gelmedik “ben onun yanlış anlaşılmasıyım” denilmişti bir kez belki bütün yanlış anlaşılmalardan, yetersizliğin aslolduğu yerden Montmarte’a yel değirmeni çizenlerden, martyre’lerden: Cemil Meriç kolsuz kahramanla soluk soluğa Abdullah Ziya Abdullah Djevdet ve Mizancı ve Prens ve Rıza ve’den ama hayır! jön değiliz, kese de şangırdatmadık tek bir söz, belki hepsi onu söyledik geleli’beri biz buraya hiçbir yerden geldik