Yenilmişler İçin 4. Parça

aklımın sınırlarında dolaştım uçuruma inmeyecek kadar temkinli miydim yoksa yoksa sandığım kadar değil miydim? ne çok soru kırılan sesler kırıldıkları yerde kalmıyor işte an dokunaklı bir halden çok, hazin olmakla aramızda nasıl da uzuyor ara yara büyüyor aldırmazlığın kara gözlerinde işte, ayaklarım bir iklimden diğerine duruyor hiçbir yere, ah! bun hiçbir yere gitmiyor ne söylememi istiyorlar, yanıldığımı mı zamansız bir Akhilleus muyum sanki; yok aklımın ufkundayım, görüyorum sırtlanları iktidar ve muhalefet! yerin dibine batsın düalite ete saplanmış bir aşk nasıl haz verir, kim bilir kim bilir tırnakların söküldüğü kara gülüşü dil iskelesinde karaya oturan kayık nasıl dağılır kim bilir hazzın bütün iskeletlerinden geçtiğimi gözüm arkada değil içerdedir. sözüm … sözcükler, tutsaklığım benim