In Memoriam In Limine

çocuktum, zamanım çoktu, ölmeyecektim başımı kitaplara sokup yürüdüğüm yollarda kimi Peçorin, kimi ansızın sarsılırdı iklim hiçbir düellodan kaçmadığım o eşsiz yıllarda babası olan herkes kadar sakin dururdum ölüme doğru koştuğum beyaz at üstünde Hacı Murat, Enver, D'artagnan olurdum o masal senin, bu masal hep benim içimde Huzur bilmez Suad'dım, Romeo pek komik ben böyle ölmem, hiç değilse dua ile Mecnun öğrendim sonra, aşklar trajikti kahramanlar epik kaldırımlar evim oldu; Halide'ye değil bana vurun tek yol devrim'di, sapa sokakta yakalandım ne vakit arasam arzu ile hal arasında bir yer dedemin sattığı koca evlerde gizlice yıkandım Deniz Gezmiş Mahir Çayan devrim için öldüler orman büyüyor, ekmek dağıldı, cinim kayıp bir kez daha dönmek için o büyük aileye yol karanlık, dil engel, yakınmak çok ayıp ölsem eksik. kalsam... geç mi kaldım, ne