Eşkiya
O Orhan Karahan
0
Altın Yaprak
doru atına binmiş
vurur kamçısını dört nala
rüzgar gibi geçer zamanı
bulutların içinden...
kavuşmak ister yavuklusuna
efkarlı
oturur çeşme başında
tabakasını çıkarır
bir sigara sarar
hasretini sarar kuru tütünle beraber...
bir elinde sarma tütün
diğerinde dört kenarı işlemeli çehre
yavukludan hatıra
koynunda saklayacağı bir ömür...
ulaşmak için ulaşılmayana
biner tekrar doru atına
bir mermi geçer
uçarken dört nala
şimşek gibi
sağ omzundan...
eşkiyadır yolunu kesmiş
pusu kurmuş sevdasına
kitapta yazmaz kaçmak
çeker silahını
hasretiyle beraber
kurşun sıkar
karşılık verir eşkiyaya
gözlerinde sevgilinin hayali...
yol vermemiş eşkiya
uzanmış dağların kucağına
kavuşamamış ulaşamamış
ulaşılmayana yasaklısına...
aylar sonra bulmuşlar
hafif bir tebessüm dudaklarında
yüreğinde sevdası
parmaklarında son hatıra...
sevgiliden!...
bir yiğit yiğitçe sevdalı
yitip gitmiş dünlerde
sevdası ve kavgası kalmış yarına
bana... sana... ona... bize...
hepimize...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş