شمارهٔ ۲۱
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
ناجسته دوای درد خویش ار مردی
داغی چه نهی بر دل صاحب دردی
جان از بر تو چو گرد برخیزد به
زان کز تو نشیند به دلی برگردی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş