Dudakların Esaret Rengi

dudaklarımda ruj izin hala pembe mi kırmızı mı imkansızlıklar sokağında sessizlik kahvesinde ince bir soluk bırakıp öyle öpmüştün beni ressamların mevsimiydi daha yapraklar vardı hiç gidişlerin güzüydü otlar tamamen sarıydı ellerimde duruyor hala ütülenmiş esaretin ardına bakmadan koşuşun gözleri kan terazisi bir akşamın sabahıydı ortalama yorgunluğum ince sızı akordunda dudaklarımda izin hala kirli umutların sevdası eflatun bir güneş manolyalarda sabah kuzgun gibi yatak döşek sarmalamışım ben seni ip gibi ustura kesiği ter kokusu esaretin hiç kalkmamak gölgeleri dudaklarımda hala bir yudumluk vefa sözün örselenmiş atımlarda kalp bırakmış gidenlerim felaketim afet kızım intihar mektuplarında ölüm kokan esaretin ve hasretim ben hasretim sana hala...