Ben Bilirim...

Kırlangıç kanadına takıp yolladığın umutlarını, Sevda ile büyüyen düşlerimizin; Firari uykularımız arasında ki ezilmişliğini, Kimselere sorma bana sor… Ağır yaralı benliklerimizin, Yoğun bakım günlerinden kalan eter kokusunu Duyumsayamazlar... Yoksun kalmanın ızdırabını Anlatma kimselere ben bilirim… Sabah uyanıp yüzünde gördüğüm hüznü Gece yatarken uykuya, gördüğün rüyalarını Anlatırken sevda yanığı duygularını Saçlarında esip geçen delişmen rüzgârlarını Anlatma boşuna ben bilirim… Ayaklarımızın altında yanarken kar Gözlerimizden bir dolu yağmur yağardı Ayrılıklarla yazılmış yazgımızı İçinde kopan fırtınaların çığlığını Kimselere sorma, kimseler bilemez Ben bilirim… Sakın dert etme Sana gelirim kanatlar takarak Güneşinde üşür, hazanlarında ateş keserim Yalnızlıklarında korkularını silerim yüreğinden Uzatırım ellerimi, gözlerinde ısınırım Günlerin soluyorsa gözlerinin ardında Bırak emellerini kendince hayat bulsun Bir ulu ağaç gibi heybetlisin Güneşi yakalarsın istesen Yüreğindeki gücün nelere yeteceğini ben bilirim Biliyorum, Özledin… Özledim, özlediğin kadar… Bil ki; Karları yakacağım avuçlarımın harında Çimenler bitireceğim gözlerinde Özlemleri yüreğinden söküp atacağım Sabret bir tanem Hele bir kayısılar çiçek açsın Açsın alabildiğince sen kadar masum Mayıs gülleri Hazanlar yol versin baharlarına Bırak bendeki beni bir başına yokluğa Seninle yeniden var olmasını ben bilirim.