Benim Sevmelerim

Sessiz çığlıklara benzer benim sevgilerim Yüreğimin kuruyan sahrasında Çığlık çığlığa haykırsa da ses bulamaz.. Bir o kadar hazırdır yeşermeye Kardelenler gibi Baş vermeye hazırdır üstünü örten Kapkara topraklara inat Büyüktür benim sevgilerim Asildir İnançtır Anadır Vatandır Yardır Dolu dolu yürek önce insandır Çilelidir benim sevgilerim Dertlidir Asi rüzgârlara siperdir Taşkın denizlere benttir Seven gönüllere turab Sevmesini bilmeyene seraptır. Zordur benim sevmelerim İmkânsızdır bazen Aşılması zorlu yollardır Dikenlere karşı yalınayak yürümektir Belki Kaf dağının ardına varmayı istemektir Yedi başlı ejderhaya savaş açmaktır Yorulmamaktır Dinlenmemektir Her yeni güne bin bir umutla Yeniden, yenilmeden başlamaktır Açtır benim sevgilerim Usul usul yağan yağmurlara hasret Bir mum alevi gibi titrek dibine ışık vermeyen Aydınlığını ise bir kendine yetiremeyen Karanlıklarında arşa yükselen senadır Sığınmaktır merhamete El açmaktır yüceler yücesine Bir sabah ezanı huzurudur Gözyaşıdır Yakarıştır Ilgıt ılgıt esen seher yelidir İç ferahlığıyla yüreklere serpilen bir yudum sudur Mucizedir sevmelerim Tam ümit deryasının suları kesikken Işıktır ilk sabaha doğan Dingindir Huzurludur Gözlere bakışlara sinen Anlamlara binlerce mana yüklemektir Kavuşulmadıkça özlenen Hasrettir. Şiirdir sevmelerim Sözlerin kifayet ettiğince yazılmış Anlamdır gözün gördüğünce Manadır aklın erdiğince Yalındır benim sevmelerim Yalnızdır Bir yürek ikliminin tenhasında Bir başınadır Sıradanlığın içinde Fırtınalara kafa tutan sıra dışılığıdır Anlaşılmazdır kıyıda kalana Sığdır İçine girip görmesini bilene okyanus derinidir Dosttur Yarendir Küçücük bir yüreğe Deryaları sığdırmayı başarmaktır… Şaşkındır benim sevmelerim Yalancı baharlara aldanacak kadar da saftır Vurgun yemiştir Düşmüştür Örselenmiştir Ama içindeki ışığı yitirmemiştir Yenilmemiştir Bir yeşil deniz Bir orman kokusu Duru dupduru Bir pınar başında yunmuş arınmıştır Anlamıştır Keşfetmiştir Sığamamış yüreğine Akmıştır gürül gürül Hakiki gönül servetine