Hüznüm Fikir Değiştirdi

yaşamın ince uçlu kalemini değdir, gönlüm kırılsın yıkıl masal ustası! karşımda dikili gözlerini taşıyamam hep böyle o kahkahanın içine düşürdüğüm asık surat benimdir; alınmıştır tellerin ucundan bir yudum kötü kader var mı ki, ağlamak yüzümüzün ikinci tekil kişisi! olsun, sıkı tut ipleri, kimi hayat kayar, kimi bir tutam tuz tadında ah çektirme bana, dibine vurmuş hayatı içemem, içinden çıkılmaz bu hazzın gülümsemez mi asılınca surat? Söylesene bir şarkı dinlendirilmek isterim… dillendirilmek, bu dans eşliğinde… gülümset… ya da son sesi çıksın hayatımızın, farz et kurtarılmış bilgelik, krallığa serilmiş taht, bin beter düş bozan ve zaman tüneli kirpiklerimden ince, ağlamak serkeş. öyle zarif bir gerdanı vardı ki düşlerin, bilekleri, ömrün yaşam dalı kadar ince kaybolmasın sefilliğim ve geçinip gideriz tutunup senin narin ses tellerine- köprü uzaklığında saran tuzak, birazdan intikam doğuracak sevgilim birazdan intihar doğrulacak yatağından, kucağına binlerce inilti savurup,kaçacak hiçbir şey alınmadan ve esir düşürülmeden gençliğimiz sürgün yedir, ömrüm bitir ve çiz beni gönlüne! Tokat gibidir, soğuk gece, sıcak vurmaz tenime ısınmaz buzdan cam, inmez sis, kokusu sarmaz tütünün, iç çekiş yetmez ahvalimizi aklamaya ah gözlerinin biriktirilmiş zaferi, güzel duran üzerimde, yansıyan gönlüme geri döneceğimiz o vakitten, hüznüm gelincik dalı kesilir; kırmızı, narin ve ten değse kırılacak, güneş görse yüzümüz, şefkat görse, toprak görse sonra, susadıkça susamak, bitmesin şarkımız, yeniden dinlet, kaşlarını çat, ellerini uzat ve gitmek var, geldiğinde görmemek bu güzü kış biter, uzaklık beter, düşe bozgun yedirir ordularımız durup bir dinlese hayat, bitmese, iki adım ötede tabutun toprağa sürülmesi masal! ardından bırakıp tüm yazdıklarını, a işte bu beni anlatırdı, dememek için, kimseye minnet etmeden yaşam dalını kırmak, boyuna kuyuya sarkıtılmış baş olsa, koynundan kopartılmış, göğsünü yarmış eğilmiş olsa, gözlerinin feri toprağa sükunetin bir adam boyu beli doğrulmamıştır bir gün daha tutunsa damarlarına, ruhun azad ettiği kölelik makamında bir kırılsan ve bir dağılsan bir kez daha toplansan çoğala çoğala, keder bir yanda dursa, kader boynuna halat sonsuz bir ırmak; az sonra şelale, az sonra uçurum, az sonra uyku orada dursa öyle zamanın solgun yüzü sonsuza dek kalsak içinde hüznüm gelincik dalı, kırmızı! hüznüm fikri korkunç, korkulu! hüznüm toprağa eş üzgün ve kederli! bir nefes etsen, düşüverecek