Özverili Lanet Salgını

Yorgunluğuma dokunuyor, tartışmak istemiyorum Ele güne karşı rezil durum, hüngür hüngür Ağlamak kabus kesiliyor koca çınar devrildi devrilecek Ellerimi gözlerimde birleştirip Hani tıngır mıngır uyuyor olacakken, ninniler söylerken, üç elma tam düşecekken Daha iyi asmalıydım kabuslarıma kederlerimi Anlamıyorlar, hiç algılayamadım Oyun budur, budur defalarca oyalandığımız Demir parmaklıklardan sıçrıyan dallar Yüzüme sıçrıyor, yakıyor, geriliyorum Bir insandan defalarca boğulmak, Denizde kaybolmaktan yeğmidir Anlamadım, kimin korkusu üzerime en iyi yakışıyor Aynada göremediğim bir ben var Dersem inanma, inanma dersem, telefon çalıyor olsun Çocuk ağlıyor olsun, yürüyelim kalbimiz büyüsün Büyüyorsun verdiğim sularla, ben büyüyorum sevincim Gülüyor ağlıyor hıçkırıyor ve kaç şekerli Evet koyu olsun, biletlerimizde mısır patlağının izleri Yağ sıvı, parmakların uzuyor dokundukça tenime Serpilsin, bırak bahar kendi bildiği gibi gelsin üzerimize Sesler deliyor bağırmadan yapamam, ikindi vakti Çok karardı, her yandan uzanıyor boynuma doğru Nefes kesen karanlık, benimsin demiyor Bilincim köreliyor, müzik susuyor, her şey birbir İçimden geçiyor Tekrarlanıyorum Uzanıyorum hep boşluk Uzanıyor koca çınar gibi asırlardan gelen yorgunluk Kadın eteklerimizi salıp ordan oraya Karşıya geçiyoruz, trafiğe takılıyoruz, ışık yeşil Hep yeşil, gözlerini bile geçememiştik oysa Kadınlığımızı kullanıyoruz, trafik uslanıyor Belimizden ipler sarkıyor, Oynatılıyoruz, yüzlerce alkış sesi Yapışkanlaşıyoruz, gözlerim akıyor bedenim yeşil Algılayamıyorum, kimden geçti bu dürtü Yere batıyorum, bataklık bana bürünüyor Alkışlar duyulmuyor, hala aklımda adı, Evet desem de oyun bitti Yineleniyorum